سلام به دوستای خوبم... و یه سلام ویژه هم به آقای نبوی عزیز...

خدا رو شکر میکنم به خاطر داشتن دوستای با محبتی مثل شما...و شرمنده ام از این که این همه وقت منتظر به روز شدن این وبلاگ بودین و خبری نشد...

مدت زیادیش به عضه و بی حوصلگی گذشت...که با لطف خدا و محبت و دلداری های شما از اون حس و حال بیرون اومدم...نمی خوام بگم به نبودنش عادت کردم...ولی مطمئنم جایی که هست از اینجایی که ماییم خیلی بهتره ..و خوب حتما خدای مهربون به پدربزرگم دلسوزتر از منه...

امشب اومدم یه سوال ازتون بپرسم:

"اگه یه فرصت تشکر حسابی و کامل بابتِ یه نعمت بهتون داده بشه خدا رو به خاطر کدوم لطفش شکر میکنین؟"

منتظر جواباتون هستم

موفق باشین...